Waarom liefde nooit zoals in de film is

We bekijken ze allemaal, en vaak dromen we erbij weg: de liefdeskomedies. Maar waarom is de echte liefde nooit zoals in de film?

Het is liefde op het eerste zicht en na een opwindende vakantie samen besluit het mannelijke hoofdpersonage honderden kilometers te reizen om voorgoed herenigd te zijn met zijn geliefde. Superromantisch, toch? De Britse journalist Mike Ryan probeerde het allemaal uit. "Ik ben een nogal atypisch persoontje, een beetje asociaal opgevoed ook. Mijn mensenkennis haalde ik uit de films. Mijn eerste versierzinnen waren letterlijk overgenomen uit een film en toen ik mijn eeuwige liefde aan mijn eerste vriendinnetje wou betuigen, deed ik dat met de woorden van een acteur. Spijtig genoeg had zij die films ook gezien, en vond ze het plagiaat niet zo tof", steekt Ryan van wal in de Britse editie van Elle.

Even later probeerde de man het opnieuw: op een zakenreis leerde hij een geweldige vrouw kennen. Eenmaal terug thuis miste hij haar zo, dat hij in zijn auto kroop en honderden kilometers reed om haar te zien. Eenmaal aangekomen, het was al bijna donker, was de dame in kwestie allesbehalve geraakt door het gebaar. "Het is midden in de nacht, we kennen elkaar amper en dit is geen film", was haar enige reactie.

Waarom is de liefde niet zoals in de film? Simpel: eerst en vooral ontbreekt de meeslepende muziek op de juiste momenten. Geen Céline Dion die door de boxen juicht dat haar liefde voor altijd en eeuwig blijft bestaan, wel een doodse, ongemakkelijke stilte en een argwanende wederhelft. Maar volgens Ryan is het niet allemaal kommer en kwel. "We hebben wel degelijk die romances uit de film. Wanneer we ze meemaken, beseffen we dat echter zelf niet. Het probleem oplossen is simpel: stop met te snakken naar die alles verterende liefde en leer genieten van die dagdagelijkse ontmoetingen, want die zijn onderdeel van je eigen film."

Beeld: Photonews